واکاوی روند تجهیز گروه های تروریستی در منطقه شمال‌غرب و غرب کشور

ا
به طور عام، یکی از مولفه­های مهم در چرخه حیات بنیادین تروریسم، روند تسلیح و تجهیز گروهک­ها محسوب می­شود که به میزان دسترسی و بهره­مندی تروریست­ها از سلاح و مهمات، حیات و ممات آنها و همچنین توانمندی آنها در انجام عملیات­های خشونت بار علیه کشورها تعیین می­شود. از طرفی یکی از کشورهای قربانی تروریسم در جهان، جمهوری­اسلامی ایران بوده است که با کینه­توزی و بدخواهی دشمنان ایران اسلامی، گروهک­ها سعی در انجام عملیات­های فراوان و اقدامات براندازی علیه کشور داشته­اند. یکی از مناطقی که از ابتدای انقلاب اسلامی در سال 1357 درگیر طرح تلاش شوم تروریسم و گروهک­های ضدانقلاب تجزیه طلب بوده است، مناطق غرب و شمال­غرب کشور بوده است. هدف اصلی پژوهش واکاوی روند تجهیز گروه­های تروریستی در منطقه شمال­غرب و غرب کشور توسط دشمنان انقلاب اسلامی از پیروزی انقلاب تا سال 1400 می باشد. لذا این پژوهش به روش تحلیل محتوای کیفی و بهره­گیری از اسنادعلمی و همچنین مصاحبه با خبرگان انجام شده است. یافته­های پژوهش تاکید دارد که روند تجهیز گروه‌های تروریستی کومله و دمکرات در دو مرحله اصلی سنتی و مدرن قابل رویت و تفکیک است: روند سنتی تجهیز گروهک­ها که در دوران اولیه بعد از پیروزی انقلاب، کومله و دمکرات و روند مدرنِ تجهیز پژاک که با گذشت زمان و پس از کاهش فعالیت‌های گروه‌های سنتی، پژاک به‌عنوان یک گروه مسلح مدرن‌تر وارد عرصه مبارزات مسلحانه شد.